Suplementacja ekstraktami z alg – naturalne wsparcie dla tarczycy

W dobie rosnącego zainteresowania naturalnymi metodami wspomagania zdrowia, algi morskie zyskały popularność jako źródło cennych składników odżywczych. Bogate w jod, antyoksydanty oraz inne bioaktywne substancje, często są promowane jako naturalne wsparcie dla funkcji tarczycy. Jednak – jak pokazują badania – ich działanie nie zawsze jest jednoznacznie korzystne. W artykule omawiamy aktualne dane dotyczące korzyści i ryzyk związanych z suplementacją algami, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na funkcjonowanie tarczycy.

Jod – podstawowy pierwiastek dla tarczycy

Jod jest niezbędny do syntezy hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Algi morskie, zwłaszcza brunatnice, stanowią bogate źródło jodu – jego zawartość w 1 gramie suszonych alg może przekraczać dzienne zapotrzebowanie kilkukrotnie [2].

Badanie Combet et al. wykazało, że już po dwóch tygodniach suplementacji 0,5 g alg dziennie u kobiet z niedoborem jodu poziom wydalania jodu z moczem wzrósł z 78 do 140 μg/l, co potwierdza skuteczność suplementacji w poprawie statusu jodowego [1].

Ryzyko nadmiernej podaży jodu

Nadmierne spożycie jodu, zwłaszcza z niekontrolowanych źródeł jak suplementy z alg, może prowadzić do dysfunkcji tarczycy. Dotyczy to przede wszystkim gatunku kelpu (Laminaria), który zawiera szczególnie duże ilości jodu [2].

W badaniu Clark et al. u zdrowych osób suplementacja kelpu przez 4 tygodnie doprowadziła do istotnego wzrostu poziomu TSH, co może wskazywać na początek subklinicznej niedoczynności tarczycy [3].

Podobne wnioski płyną z badań populacyjnych, które wskazują na zwiększone ryzyko niedoczynności i autoimmunizacji tarczycy u osób spożywających duże ilości alg [6].

Właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne alg

Oprócz zawartości jodu, ekstrakty z niektórych alg – np. Ulva fasciata czy Chlorella sorokiniana – wykazują działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne, które może wspierać funkcjonowanie układu hormonalnego pośrednio, m.in. przez ochronę mitochondriów komórek tarczycowych [4,5].

W badaniu na modelu zwierzęcym z nadczynnością tarczycy wykazano, że podawanie Chlorella sorokinianazwiększało aktywność enzymów antyoksydacyjnych i zmniejszało stres oksydacyjny w wątrobie [4].

Inne badania sugerują, że ekstrakty z Ulva fasciata mogą zmniejszać stan zapalny serca indukowany nadczynnością tarczycy [5].

Wybór alg i kontrola dawkowania – klucz do bezpieczeństwa

Nie wszystkie algi zawierają taką samą ilość jodu. Do gatunków o niższej zawartości jodu zaliczają się m.in.:

• Ulva lactuca
• Palmaria palmata [2]

Suplementacja ekstraktami tych alg może być bezpieczniejsza dla osób z chorobami tarczycy, zwłaszcza w Hashimoto lub subklinicznej nadczynności.

Z kolei niektóre dane wskazują, że algi mogą nawet hamować wychwyt radioaktywnego jodu przez tarczycę, co potencjalnie może być przydatne w sytuacjach ekspozycji na promieniowanie [3].